<%@LANGUAGE="JAVASCRIPT" CODEPAGE="65001"%> e_Homried e
Ελληνικά
FlexAndPoint

 

 

 

 

 

 

 

Two years of 'silence' broken by Phania...

Our newest member of the family is Constantina Montzouri born on 2 February 2012. Happy parents: Phania and Costas Montzouris , and grandparents Ritsa and Pavlos Pasiourtides.

New addition to the family

Charalambos (Ambi) Spyrou, son of Spyros and Stella is now engaged to Angelica Georghiades, daughter of Glafkos and Alkistis. Welcome to our big family Ambi.

Ambi and Angelica are to marry on Thursday 21 February 2013 at Ayios Ioannis Church, Nicosia. Amongst the congratulation messages were one of a Cypriot poet, Mr Nicolas Kakolis, of Liopetri, and Dr George Kitromilides, of Nicosia:

Φίλοι μας,

Δέκα κλειδιά ευτυχίας

χαρίζω στα παιδιά σας

μαζί με τις θερμές ευχές

από τα βάθη της καρδιάς μας

•Αγάπη, φιλία
•Κατανόηση και εμπιστοσύνη
•Ανοχή, αποδοχή
•Διακριτικότητα
•Ευγένεια και ειλικρίνεια
•Υπομονή
•Ψυχραιμία, διάλογος
•Αισιοδοξία
•Θάρρος
•Πίστη στο Θεό

 

Γιώργος και Πόλα Κιτρομηλίδης

The poem by Mr Kakolis:

Γλαύκο τζι Άλκηστη χαρείτε

για την κόρη σας σταθείτε

πάνω σας να στηριχτούν

γιατ’ εν νέοι τζιαι αξίζει

κάποιος να τους βαϊλίζει

για να μεν καταριφτούν.

Another happy announcement

Our genealogy tree mentions Costas Hadjiconstantis, son of Athena and Tzyrkallis (pappou Chrysostomos' brother) from Kythrea; Costas married Avra from Mytilini and moved to South Africa...

We lost contact with that part of the family, until recently. And since this information is missing from our book "In The Passage of Time" information is given below with special thanks to cousin Rosa's daughter Aurelie Koren-Stratton:

Costas Hadjiconstantis married Avra Mouzourelli from Mytillini and had twins Rosa and Athena.

Rosa, daughter of Costas and Avra, married Italian Carlo Sauli-Koren who died in 1996. They had Nicole-Tatiana and Aurelie-Maria.

Nicole, daughter of Rosa and Carlo, married Italian Carlo Messina and had Alessandro-Michael (See announcement below).

Aurelie, daughter of Rosa and Carlo, married Liam James Stratton.

Athena, daughter of Costas and Avra, married Nikitas Karamitsos from Thessaloniki, and had Demis-Efthymios and Karina-Constandina.

Demis, son of Athena and Nikitas, married Bernice Stopforth.

 

Happy Family Announcements:

ALESSANDRO MICHAEL Messina was born on 7th January 2011. Happy parents: Nicole Tatiana Koren and Carlo Messina , and grandmother Rosa Costa Hadjiconstanti-Koren.

 

Family Death Announcement:

 Λούλλα Πρέντζα (21/6/1912-10/1/2011)
Πέθανε ήσυχα στη Λάρνακα τη Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2010 η αγαπημένη μας θεία Λούλλα, μητέρα του Ρένου, της Ρίτσας και του Χρύση. Η κηδεία της έγινε την επομένη. Τον ακόλουθο επικήδειο λόγο εκφώνησε η εγγονή της Αλέξια Πρέντζα.
Ξέρω ότι σήμερα θα παραβώ ένα από τους βασικούς κανόνες της γιαγιάς μου, που δεν ήθελε ποτέ να είναι το σημείο αναφοράς, ιδιαίτερα, να είναι ο αποδέκτης επαινετικών σχολίων. Αυτή μόνο, έπρεπε να μοιράζει σε όλους τον καλό λόγο.
Γιαγιά μου, με τη λύπη ζωγραφισμένη στα πρόσωπά μας, στεκόμαστε σήμερα όλοι εδώ στην εκκλησία σου, εδώ, που εσύ έβρισκες γαλήνη και δύναμη, να αντιμετωπίζεις στωικά, τις τόσες σου λύπες και προβλήματα.
Πάντα φοβόμουνα μια τέτοια μέρα και ποτέ δεν θα ήθελα να ήμουν εγώ αυτή που θα αναλάμβανε το δύσκολο έργο του αποχαιρετισμού. Σφίγγω την καρδιά μου για να σου απευθύνω δυο λόγια τώρα που εσύ φεύγεις από τη ζωή μας.
Εσύ που ήσουν πάντα ο προστάτης άγγελος μας….
Εσύ που μας τάισες…, εσύ που μας έντυσες…, εσύ που μας κατευόδωσες την πρώτη σχολική μας μέρα….
Εσύ που χάρηκες με τις χαρές μας….Εσύ που λυπήθηκες με τις λύπες μας….
Εσύ…, η γιαγιά μας η Λούλλα…
Η γιαγιά της Γαλάτειας, της Νικολέτας, του Νικόλα του Ρένου, του Νικόλα του Χρύση, της Φάνιας και της Ριάνας σου…
Κανένα δε ξεχώριζες…. Κανένα δεν αντιμετώπιζες διαφορετικά…. Ήσουν ο άνθρωπος μας…. Ο άνθρωπος που έβρισκε λύσεις στα προβλήματα μας, στις δυσκολίες μας, στους καβγάδες μας…
Με μια σου ματιά, μας μετέδιδες την ηρεμία και τη γαλήνη.
Μια λάμψη ο άνθρωπος, κι αν είδες, είδες! , λέει ο ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης. Εσύ όμως γιαγιά, τη λάμψη σου, την έκανες φάρο και μόνιμο σηματοδότη. Λάμψη ταπεινότητας, λάμψη γενναιοδωρίας, λάμψη ανθρωπιάς, λάμψη μεγαλοψυχίας. Τη λάμψη αυτή, χρειαζόμαστε όσο ποτέ. Όπως εκείνα τα πράγματα, που μεγαλώνουν σε σημασία όσο μικραίνουν σε διάρκεια.
Είμαστε όλοι τυχεροί, που είχαμε εσένα για γιαγιά μας. Προσπάθησες να μας μεταφέρεις τα δικά σου χαρίσματα με τη δική σου συμπεριφορά. Την ανθρωπιά, την αλληλοβοήθεια, την τιμιότητα, το σεβασμό, την αγάπη στον συνάνθρωπο, την προσήλωση στο Θεό και τις πανανθρώπινες αξίες.
Από σένα μάθαμε το σωστό και το πρέπον.
Τώρα που φεύγεις για να ανταμώσεις όλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα, -τον άντρα σου, τον παππού Νίκο που εμείς δε γνωρίσαμε και που έχασες πρόωρα, το γιο σου Ρένο,  που ο χαμός του σε πονούσε μέχρι την τελευταία σου ώρα, τα αδέρφια σου που όποτε και όταν σε χρειάστηκαν ήσουν για αυτούς φύλακας άγγελος και ταπεινός υπηρέτης,-
να νιώθεις ήσυχη και να μην ανησυχείς για κανένα μας. 
Γιατί όλοι μας, θα προσπαθούμε να έχουμε φάρο και οδηγό τη δική σου πορεία. Δώσε μας δύναμη να αντιμετωπίσουμε τη ζωή και τα προβλήματα της, με τον ίδιο τρόπο που τα αντιμετώπιζες εσύ. Είναι γι’ αυτό που θα μας συντροφεύει πάντα η δική σου ευχή.
Γιαγιά μου, ό,τι και να πω είναι λίγο μπροστά σε εκείνα που σημαίνεις για μας που νιώθουμε για σένα. Να ξέρεις ότι πάντα θα είμαστε τα εγγόνια της Λούλλας.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλους εμάς. 
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει. Αιωνία σου η μνήμη.

 


Hariklia - Lilia Papanicolaou
15/10/1938 - 27/11/2010
Passed away on Saturday 27 November, aged 72.
Lilia was born in London on 15 October 1938. She was the eldest child of Christakis and Thessaloniki Michael from Aradippou and Larnaca. She graduated from the University of Birmingham in 1960 with a BA degree in Social Sciences. She became a social worker, before marrying Nicos Andrea Papanicolaou, who passed away in December last year.
She leaves behind her children Andreas, Christopher and Thessa, their spouses, seven grandchindren and her two brothers Michael and Antonis.
The funeral will take place on Friday 10 December 2010 at St Mary's Church, Trinity Road, Wood Green N22, at 10 a.m. The burial will take place at New Southgate Cemetery and the wake at the Church's Hall.
Κι όπως είσαι ανάλαφρη!...
Μικρή σαν χελιδόνι!
Κι άρματα παλλικαριού,
Δεν σου βροντάν στη ζώνη!...
Κοίταξε και γέλασε!..
Της νύκτας το Σουλτάνο!...
Γλίστρησε σιγά, κρυφά,
Και πέταξε εδώ πάνω!...
Και στο σπίτι τ’ άραχνο γυρνώντας!
Ω Ακριβή μας!!...
Γίνε αεροφύσημα,
Και γλυκοφίλησε μας…
- ο καλαδελφός σου Γλαύκος

 

Happy Family Announcements:

KATERINA Christofides was born on Saturday 20th February 2010. Happy parents: Panayiotis and Marina Christofides; grandparents: Akis and Ntia Christofides and Fivos and Kaite Georghiades.

ERICA Prentza was born on Thursday 18th February 2010. Happy parents:Nicolas and Nicoletta Prentza; grandparents: Maro Renou Prentza and Philippos and Georgia Nicolaides.

ELIANA-MARIA Tona was born on 9th February 2010. Happy parents: Pierpaolo and Marina Tona , and grandparents Elias and Angela Hadjiyianni.

JESSICA KATHERINE Michael was born on 30th January 2010. Ηappy parents: David and Helen Michael and grandparents Michael and Tina Michael and Kate MacSherry.

ANDREAS Rousos was born on 19th December 2009. Parents: Nicolas and Maria Rousos. Grandparents: Tasos and Maro Rousos.

GEORGOS Christofi was born on 14th December 2009. Parents: Andreas and Anita Christofi. Grandparents: Georgos and Chryso Christofi.

 

 

Family Death Announcement:

Despo Tsinicola (1914-2010) passed away on 22/01/2010

Το πιο κάτω ποίημα του Κωστή Παλαμά ήταν το αγαπημένο σου και της αδελφής σου Καλλίστας. Προσπαθήσαμε και οι τρεις μαζί να το βρούμε και να το συμπληρώσουμε...

Κομμάτι απ’ τον τάφο
(απόσπασμα από το ποίημα του Κωστή Παλαμά για το νεκρό γιο του)

Άφκιαστο κι’ αστόλιστο
Στο χάρο δεν σε δίνω
Στάσου, με τ’ ανθόνερο
Την όψη σου να πλύνω

Το στερνό το χτένισμα
Με τα χρυσά τα χτένια
Πάρτε απ’ τη μανούλα σας
Μαλλάκια μεταξένια

Μήπως και του χάροντα
Καθώς θα σε κοιτάξει
Του φανείς αχάϊδευτο
Και σε παραπετάξει.

Στο ταξείδι που σε πάει
Ο μαύρος καβαλλάρης
Κοίταξε απ’ το χέρι του
Τίποτα να μην πάρεις

Κι αν διψάσεις
Μην το πιείς από τον κάτω κόσμο
Το νερό της λησμονιάς!!..
Φτωχό, κομμένο δυόσμο!..

Μην το πιείς,….
Κι ολότελα, κι αιώνια μας ξεχάσεις!..
Βάλε τα σημάδια σου,
Τα δρόμο να μην χάσεις!...

Κι όπως είσαι ανάλαφρο!...
Μικρό σαν χελιδόνι!
Κι άρματα παλλικαριού,
Δεν σου βροντάν στη ζώνη!...

Κοίταξε και γέλασε!..
Της νύκτας το Σουλτάνο!...
Γλίστρησε σιγά, κρυφά,
Και πέταξε εδώ πάνω!...

Και στο σπίτι τ’ άραχνο γυρνώντας!
Ω Ακριβέ μας!!...
Γίνε αεροφύσημα,

            Και γλυκοφίλησε μας….

 

NICOS ANDREA PAPANICOLAOU

(Son-In-Law of Thessaloniki Christophorou Hadjifani and Christaki Michael)

Passed away on Tuesday 29 December 2009

Born in Vokolida on 23 June 1932, emigrated to England in 1950. Nicos studied Law and became a barrister and then a solicitor. He founded Nicos & Co of Turnpike Lane in 1977 where he practised until his retirement.

He leaves behind his wife Lilia, his children Andreas, Christopher and Thessaloniki, their spouses and seven grandchildren

The funeral will take place on Thursday 14 January 2010 at St Mary's, Trinity Road, Wood Green, N22 at 10 am. The burial will take place at New Southgate Cemetery.

_________________

To our dear Nicos Papanicolaou who left us prematurely on the 29th December 2009.
(From his family in Cyprus)

When a person who is very close to us, a parent, child, brother, uncle, dear friend, leaves us forever, the pain from his loss is unbearable.

When, for this very, very dear person, the news of his passing away is received via a telephone call, it is even more difficult to accept. He left this life….the gentle breath has ceased… The big heart which held an abundance of love for all, has stopped beating, stopped sending its gentle messages.

And ‘you’ who lived a life tied to him, the distance separating you, you were not able to stand by him during his last days, to hold his hand tenderly and give it a gentle squeeze, the hand which is now unable; to stroke his hair, his eyes dim and sad, looking at you with affection, to embrace him lovingly, to give him a farewell kiss, is even more painful, more sorrowful.

We, our dear Nico, our kind and affectionate cousin, silently shed our tears, warming your ice cold cheeks, silently we hugged you tightly, we silently sang the final song of grief, lamenting the good times we had, the pain we shared, the tears we shed during our journey through life. Silently we gave, from the depth of our heart, our last wish to you: Goodbye, may your journey lead you to tranquil places and may you rest in peace.

Silently we bid you our last farewell, silently we saw you off on your final journey taking you to beautiful and heavenly realms, in blue vaults of eternal peace, in a select place in God’s arms where you are now, dear Nico. Because your life, from the time we met you, since you joined and became a member of our family until the end of your presence on this earth, humble, modest, kind, handsome, you set a course leading towards Christian practices.

In a foreign land, in England, where you were settled, an exceptional husband, affectionate father, adored brother, you created a brilliant family with our kind, noble and dear cousin Lilia.

Your children, exemplary models, are admired by all, even by strangers. Your Andreas, prominent lawyer, continues on the path that you started, defending the rights and seeking justice for our compatriots in a foreign country. Your dear son, Christopher, also held first place and followed in your footsteps in the legal profession. Your loving daughter, Thessaloniki, in the teaching profession. All three respectable members of society.

We loved you because you gave us reason to love you with you kindness and your humanity.

We ‘bless’ you dear Nicos.
Your deeds, your love, your compassion and generosity, precious gems to adorn your ethereal shape, to illuminate your beautiful name; your memory, a glowing torch in the passage of your life, vivid, everlasting, ageless among us.
Nothing dies when we want to keep it alive within us.

May the soil that has received your venerable body be light; the foreign country, hospitable England, will receive you caringly, will protect you because you were a law abiding citizen, a respected member of its society. May the Hallelujahs, the angels’ hosanna, sing to you melodiously in your eternal and blessed sleep.

Αιωνία σου η μνήμη.

Νίκο μου, σε αποχαιρετούμε όπως αποχαιρέτισε ο μεγάλος μας ποιητής Κωστής Παλαμάς το νεκρό γιο του…

Κι αν διψάσεις
Μην το πιείς από τον κάτω κόσμο
Το νερό της λησμονιάς!!..
Φτωχό, κομμένο δυόσμο!..

Μην το πιείς,….
Κι ολότελα, κι αιώνια μας ξεχάσεις!..
Βάλε τα σημάδια σου,
Τα δρόμο να μην χάσεις!...

Κι όπως είσαι ανάλαφρο!...
Μικρό σαν χελιδόνι!
Κι άρματα παλλικαριού,
Δεν σου βροντάν στη ζώνη!...

Κοίταξε και γέλασε!..
Της νύκτας το Σουλτάνο!...
Γλίστρησε σιγά, κρυφά,
Και πέταξε εδώ πάνω!...

Και στο σπίτι τ’ άραχνο γυρνώντας!
Ω Ακριβέ μας!!...
Γίνε αεροφύσημα,
Και γλυκοφίλησε μας….